“Η ηλικία των ποιητών”

Λέει ο ποιητής
«Σκάρτη Αστάρτη
γκρεμίζω όλους τους ναούς σου
με τις ξενοφίλητες πέτρες
με πάθη χώματα γεμίζω τα άβατά σου
ήτανε ξένος κι ο χιτώνας

κι έρχεσαι πάλι εσύ
το χέρι η άνοιξη
σκεπάζεις το λεκέ μ’ ένα λουλούδι
τη λέξη αυτήν την ιερόδουλη
την πλήρως ενδοτική στα έτη
την ηλικία του ποιητή

παρόλα αυτά
θα ’θελα να σου πω
πως τώρα που ’φερε το καλοκαίρι
τις εφεδρείες των άστρων
να χρηματοδοτούσες ένα όνειρο…»

Στην ηλικία του ποιητή απέτυχα
διάβασα όλα του τα ποιήματα
κάπου έγραφε
για μια δεκαετία γιασεμιών

Μίλα

Mίλα σκιά της νύχτας

πάτα ξερό κλαδί

στην ησυχία ν` ακούσω

μη φοβηθείς το τίποτα

μη λυπηθείς το πέλμα της απροσεξίας

μήτε το έντομο

που μήνες τώρα νηστικό

στα βήματά σου στρώνεται μπροστά
για να πεθάνει

Βαθύ πρωί

και πίσω απ` το φύλλο

που φέγγει τους νευρώνες του στον ήλιο

πίσω απ` τη διαφάνεια των δακρύων

κρύβομαι πάλι εκεί

εκτεθειμένος

Ο Νίκος Αϊβαλής διαβάζει "ΣΗΜΥΔΕΣ"

Το βάρος των χελιδονιών

"Φτερό που πολεμάει τα συμβαίνοντα
κι όποτε χτύπαγα να ανοίξει ένα παράθυρο
έκλεινε ο κόσμος"